تبلیغات
کانون تئاتر دانشگاه علوم پزشکی زنجان

کانون تئاتر دانشگاه علوم پزشکی زنجان
 
قالب وبلاگ
نظر سنجی
فعالیت های کانون تئاتر در سال 1392 را چگونه ارزیابی می کنید؟






الف: عمل در مورد شما صورت گرفته؛ ضربه مشتی خورده و به زمین فرو می افتید ( این حرکت در واقع تجربه ای است برای فرو افتادن تمامی وزن شما، و نیاز به عدم مقاومت جسمی شما دارد).

ب: می گذارید عمل در موردتان صورت بگیرد؛ نیروی خود را از دست می دهید و به اطراف کشیده می شوید و نوسان می کنید (این حرکت تجربه ای است برای آنکه خود را در اختیار دیگران قرار دهید، و نیاز به رهایی تمام عضلات بدن دارد).

ج: عمل را خود انجام می دهید؛ نیروی خود را جمع می کنید، از جا بلند می شوید و حرکت می کنید (این حرکت تجربه ای است برای بازگشت از حالت سقوط، و نیاز به جهندگی و حالت ارتجاعی عضلات دارد).

به سه حرکت فکر کنید:

نیروی جاذبه ی زمین و نیز بی وزنی هردو در ارتباط با یکدیگر و برخوردار از قدرت مساوی اند. مقاومت در برابر نیروی جاذبه در روانی کار خلل ایجاد می کند، زیرا کار را مشکل تر می کند و مانع از آزادی مفصل ها و عضلات برای حرکات جلو و عقب یا خارج و داخل می شود. اگر قسمتی از بدن خود را بگیرید و مانع از سقوط سنگینی آن شوید، شما فشاری بر آن قسمت وارد ساخته اید که سبب کوتاه شدن پیوند ها، سفت شدن عضلات و به هدر رفتن انرژی می گردد. حرکت به سمت پایین در هنگام تسلیم شدن در برابر نیروی جاذبه طبیعتاً از اهمیت زیادی برخوردار است. عضلات نرم و مفاصل در حالت تعلیق قرار می گیرند. این یک وضعیت انتقالی ضروری برای آماده شدن بدن است، درست مثل چنگ زدن خاک رس قبل از آنکه برای ساختن چیزی به کار گرفته شود. تجربه ی سقوط با تمامی وزن بدن دارای اهمیت زیادی است. چنانچه بدن سقوط کند دوباره به حال اول برمی گردد، و می بایست در وضعیتی کاملاً آزاد باشد تا بتواند به اطراف کشیده شده و به نوسان درآید. واضح است که شما می توانید فقط یک نقطه از بدن خود را حرکت دهید، یا حرکت را در هر نقطه پس از نقطه ی دیگر عملی سازید، یا دو سه نقطه را به تحرک وادارید، و یا آنکه تمام نقاط را در حرکت سهیم کنید. هر نقطه ای از بدن انسان ارزشمند است. در یک مجسمه خط پشت گردن همانقدر دارای مفهوم است که مشت، و بدن شما مجسمه ی زنده ی خود شماست. تماشاگری که تمام توجه و تعجبش به سرو گردن بازیگری معطوف شده که بی دلیل در یک طرف، شانه ی خود نگاه داشته است، قادر نخواهد بود که ماجراهای مهم روی صحنه را دنبال کند. از طرف دیگر، چانه ای که به سمت بالا برده شده، کمر خشک و مستقیم، شانه های قوز کرده، پاهای به داخل گشته و دست های باز یا بسته، همه و همه مانند کلمات بیانگر وجود شخصیت نمایش اند.

تمرینات شما باید تمام امکانات حرکتی مفاصل را در یابند، لیکن هر قسمت باید جای صحیح خود را پیدا کند، یعنی جایی را که باید از آن به سمت جلو حرکت کند و مجدداً به آن برگردد.

هر قسمتی که بر حسب عادت برخاسته، سرجای خود ماتده و یا منقبض گشته، از جای طبیعی اش خارج گردیده است. با آزادسازی همه ی اعضا، آنها را در جاهای درستشان قرار می دهید، انقباض را از بافت های به هم پیوسته رها می سازید، و به رگ و پی ها و عضلات افزایش طول می بخشید.

هنگامی که تمرینات بعدی را انجام می دهید حرکات را به طور موضعی عملی می سازید، یعنی آنرا از سایر نقاط بدنی که باید در حال آرامش باشد جدا می کنید. این عمل باعث شناخت، درستی، و نیز کمی استفاده از انرژی می گردد.

(دوستان علاقه مند می توانند تمرینات مربوط به این بخش را در کتاب بازیگر و بدنش در صفحات 31 تا 43 مطالعه نمایند).

ادامه دارد...




طبقه بندی: بازیگری، 
برچسب ها: بازیگر، بازیگر و بدنش، تئاتر،  
[ سه شنبه 3 اردیبهشت 1392 ] [ 12:55 ق.ظ ] [ سمانه عزیزخانی ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ


لوگوی اختصاصی کانون تئاتر

توی صحنه غریب زندگی هممون در نقش یک بازیگریم

باهمیم تو بازیای روزگار از درون هم ولی بی خبریم

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب


English / Arabic / French / Turkish / Persian  تماس با ما Online User



در این وبلاگ
در كل اینترنت
ایجاد خبرنامه ایمیلی

  • کد موزیک
  • قالب وبلاگ
  • ضایعات