تبلیغات
کانون تئاتر دانشگاه علوم پزشکی زنجان

کانون تئاتر دانشگاه علوم پزشکی زنجان
 
قالب وبلاگ
نظر سنجی
فعالیت های کانون تئاتر در سال 1392 را چگونه ارزیابی می کنید؟






"ما در فرآیند تولید صدا، بهتر از منبع صدای انعطاف پذیری نیستیم که به مکانیزم تولید طنین متصل است."

جان. دابلیو. پیرس

دنیای صدای انسان

منبع صدای انعطاف پذیر در انسان، تارهای صوتی هستند. می توانید ضخامت و طول تارهای صوتی را تغییر دهید و به این وسیله در صدایتان تغییر ایجاد کنید. مکانیزم تولید طنین هم،متشکل از گودال های صوتی پیچیده ای است. مثلا فضای داخلی دهان و سوراخ های بینی در بالای دهان. شما می توانید فضای داخلی این حفره ها را به دلخواه تغییر بدهید. در این بخش، می خواهیم ببینیم چه طور این مکانیزم تولید طنین را به کار بگیریم تا به بیانی شیوا قدرتمند دست پیدا کنیم.

طنین چیست؟ طنین به معنی "صداسازی دوباره" است که در دهان، گلو و بینی صورت می گیرد. البته وظیفه اصلی طنین، بخشیدن زیبایی و قدرت به صدایی است که از حنجره و ترهای صوتی نشأت می گیرد. مثلا وقتی شما از بیان زیبای بازیگری صحبت می کنید و از زنگ موجود در صدایش تعریف و تمجید می نمایید، و می گویید "چه صدای گرم و نافذی!" در واقع شما به طنین صدای آن بازیگر اشاره می کنید. پس طنین، کیفیتی یا خاصیتی در بیان تئاتری است و هر بازیگری، باید در پرورش این کیفیت بکوشد. طنین در بیان، یک ثروت شخصی در زندگی روزمره یا مزیتی حرفه ای در بازیگری است. شما می توانید به صدای بازیگران مشهور تئاتر گوش کنید وبه طنین صدای آنها پی ببرید.

طنین در دهان و بینی

دهان شما حفره ای است که انتهای آن باز است و در قبال حروف صدادار و مصوت های مرکب نقش مکانیزم تولد طنین را دارا است. حروف صدادار و مصوت های مرکب، به وسیله ی دهان ادا می شوند و شباهت خاصی به نت های موسیقی دارند. هر حرف صدادار مانند نت موسیقی، از گروهی از فرکانس های مرکب تشکیل شده است. مثلا در حروف صدادار «ای»، فرکانس های بالا کاربرد دارند. صدای بالاتر، نیاز به فضاهای کوچک تر و باریک تر دارد. همانطور که لوله های اُرگ زیر، باریک تر و کوتاه ترند. پس  " ای" عمدتا در فضای جلوی دهان، شکل طنین دار به خود می گیرد. به این صورت که فضای مذکور با ایجاد حالت قوز کرده در زبان، کوچک می شود و بیشتر فضای دهان در پشت این قوز قرار می گیرد. "آ" حرف صداداری است که فرکانس های پایین در آن کاربرد بیشتری دارند. برای طنین بخشیدن به این حرف صدادار،نیاز به فضای بزرگتری هست چون فرکانس های اصلی آن، پایین تر و طول موج های آن، بلندتر است. پس هنگام ادای "آ" زبان در کف دهان مستقر می شود.در نتیجه، دهان و گلو کاملا باز می شوند و فضا را برای ادای "آ" باز می کنند.پس هر حرف صدادار برای اینکه پرطنین ادا شود، نیاز به شکل خاصی از فضای داخل دهان دارد. خوشبختانه، دهان و زبان، انعطاف لازم را برای این کار دارند.تنها بخشی که در سیستم تولید طنین، به لحاظ اندازه تغییر نمی کند، بینی است. بینی، منبع طنین بخشی به سه حرف بی صدا یعنی " م "،" ن " و " نگ " است. هر یک از این ساین طور ادا می شوند که هوای موج دار، با حالت متفاوتی از زبان به حالت ایستا در می آید و از طریق کام گوشتی که راه را به طرف سوراخ های بینی باز می کند،آزاد می گردد. این سه حرف صدادار را«حروف صدادار خیشومی» می نامند و هر بازیگر تئاتری،باید قادر به ادای واضح و طنین دار این حروف باشد.

طنین و لب ها  

شکل درست لب ها، عاملی مهم در ایجاد طنین است. شاید بتوان گفت که فضای میان لب ها مانند دهان و گلو، یکی از فضاهای طنین بخشی به کلام است. می توانید حرکات لب هایتان را زمانی که بلند حرف می زنید، داخل آینه مشاهده کنید. سعی کنید حروف صدادار را کامل و حجیم تلفظ کنید. مثلا صدای " او " را با لب های غنچه ادا کنید. متوجه خواهید شد که تسلط شما بر حرکات لب هایتان در فرآیند طنین بخشی به کلام تأثیر به سزا دارد.

طنین و کل بدن

طنین بخشی، یعنی ادای حروف صدادار برای مدت طولانی تر، در فضاها و شکل های متفاوت دهان باز. کنترل تنفس ماهرانه و حرکات فک و دهان در بهبود کیفی فرایند طنین بخشی بسیار مؤثرند. تشخیص مقوله ی طنین، از طریق گوش میسر است اما شما می توانید به صورت حسی هم این کار را بکنید. حتی اشخاص ناشنوا هم می توانند با نزدیک کردن انگشتانشان به دهان یک بازیگر تئاتر طنین صدای او را حس کنند. اگر انگشتانتان را روی سر بازیگری بگذارید که دیالوگ می گوید، می توانید طنین صدای او را که مثل زنگ در جمجمه اش می پیچد،حس کنید. حتی در مواقعی،کتف ها می لرزند و این لرزش، به علت شدت طنین در بیان فرد است. شاید بتوان گفت که تمام استخوان های بدن، هنگامی که بازیگر تئاتر دیالوگ های نافذ و قدرتمندی به زبان می آورد، می لرزند و به فرآیند طنین بخشی کمک می کنند. حتی بافت های سخت گونه و چانه هم، برای تولید طنین در بیان می لرزند.

طنین و تداوم

تداوم حرف صدادار، امری مهم در مقوله طنین بخشی است. هر قدر حروف صدادار، طولانی تر به گوش برسند، شباهت بیشتری به نت های موسیقی پیدا می کنند. یک حرف صدادار بسیار طولانی، می تواند به اندازه ی دهان و گلو طنین ایجاد کند. ادای کوتاه حروف صدادار از شدت طنین هم می کاهد. می توانید این مسئله را با ادای کوتاه و بلند" آ " امتحان کنید. این کیفیت آواز مانند باید در تمام دیالوگ های یک بازیگر جا باز کند.




طبقه بندی: بازیگری، 
برچسب ها: تئاتر، طنین، تارهای صوتی،  
[ شنبه 24 تیر 1391 ] [ 08:19 ب.ظ ] [ سمانه عزیزخانی ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ


لوگوی اختصاصی کانون تئاتر

توی صحنه غریب زندگی هممون در نقش یک بازیگریم

باهمیم تو بازیای روزگار از درون هم ولی بی خبریم

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب


English / Arabic / French / Turkish / Persian  تماس با ما Online User



در این وبلاگ
در كل اینترنت
ایجاد خبرنامه ایمیلی

  • کد موزیک
  • قالب وبلاگ
  • ضایعات